WIELKI CZWARTEK

Wielki Czwartek rozpoczyna  celebrację Triduum Paschalnego, będącego szczytem całego roku liturgicznego i jego sercem. Podczas tych trzech świętych dni Kościół uobecnia w liturgii najważniejsze tajemnice z życia Jezusa Chrystusa – Jego śmierć i Zmartwychwstanie.
W Wielki Czwartek przenosimy się myślą do Wieczernika i uobecniamy Ostatnią Wieczerzę, podczas której Chrystus Pan ustanowił Eucharystię i sakrament kapłaństwa. Gromadzimy się w dzisiejszy wieczór wokół Chrystusa Pana jak Jego uczniowie podczas Ostatniej Wieczerzy. Stajemy się świadkami tych samych wydarzeń. Ten sam Jezus, który był, który jest, i który przychodzi zaprasza nas do wspólnego stołu. Weźmie chleb i wino, i przemieni je w swoje ciało i krew, aby nas pokrzepić, a czyni wszystko to z miłości ku nam. Niech ten nasz wspólny udział w Ofierze Nowego i Wiecznego Baranka będzie dla nas mocą, siłą i łaską do przejścia z Królestwa ciemności do Królestwa Syna Bożego.

 Po Mszy św. Pan Jezus  został uroczyście przeniesiony do tzw. „Ciemnicy.”

Ta czynność liturgiczna jest symbolicznym przypomnieniem wydarzenia nocnego czuwania Jezusa w Ogrójcu, gdzie spędził ostatnie chwile przed swoją Męką. Prosił On wówczas swoich uczniów słowami: Czuwajcie i módlcie się! Pragnął, by byli z Nim tej nocy, kiedy zmagał się ze sobą, aby wypełniła się wola Ojca Niebieskiego.

W tym dniu z okazji święta kapłaństwa złożyliśmy naszemu ks. Proboszczowi życzenia:

Czcigodny Księże Proboszczu

Błogosławiony Karol de Foucaula powiedział: „ Kapłan jest monstrancją, jego rolą jest pokazywać Jezusa; musi sam zniknąć i ukazać Jezusa. Starać się pozostawić dobre wspomnienie w duszy każdego z tych, którzy do niego przychodzą. Stać się wszystkim dla wszystkich. Śmiać się z tymi, którzy się śmieją, płakać z tymi, którzy płaczą, aby wszystkich przyprowadzić do Jezusa.

Drogi Księże Proboszczu  w święto  Kapłaństwa

Życzymy  by wspierała Cię zawsze Moc Ducha Świętego i miłość do Eucharystii.

Życzymy wszelkiej pomyślności i dobra, realizacji wszystkich szlachetnych planów i słusznych zamierzeń, by wśród nas nigdy nie zabrakło tych serc gorących, które przybliżają Chrystusa bliźnim i szanują godność człowieka.

Życzymy  by całe Twoje  życie było napełnione światłością i  miłością.

Niech Boski Zbawiciel prowadzi Cię po pięknej lecz niełatwej drodze powołania i służby drugiemu człowiekowi.

W tym wyjątkowym Dniu prosimy Cię Panie udziel Naszemu Księdzu  mocy Ducha Świętego, spraw aby Światło, Miłość i Dobro  były najlepszym przewodnikiem na dalszej  drodze kapłańskiego życia.

Szczęść Boże.

« 2 z 3 »

WIELKI PIĄTEK

Trwamy wciąż w obchodzie wydarzeń paschalnych. Myślą przewodnią wspólnie przeżywanej Liturgii Wielkopiątkowej jest zbawcza Męka i Śmierć naszego Pan Jezusa Chrystusa, która dokonała się na krzyżu.
„Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego dał, aby każdy, kto w niego wierzy, nie Zginął, ale miał życie wieczne”, Jego miłość najpełniej objawiła się na Krzyżu, gdzie Jezus umiłowany Syn Boży pojednał nas ze swoim Ojcem Niebieskim, przelał swoją krew, aby oczyścić nas z grzechów naszych i otworzyć nam bramy Domu Ojca Niebieskiego.
Wielki Piątek jest jednym z dwóch dni w roku, kiedy Kościół nie sprawuje Ofiary Eucharystycznej. Podkreśla to nadzwyczajny charakter tego dnia, kiedy to Jezus, Syn Boży „oddał ducha Ojcu”. Został On, bowiem wydany w ręce ludzi, a oni skazali Go na śmierć, i to śmierć krzyżową. Smutek tego dnia jest przeszywającym do głębi smutkiem, lecz smutek ten jest „z Boga” – jak mówi o tym święty Paweł, jest to smutek naszej skruchy, który zakłada nadzieję. Śmierć Chrystusa była zwycięstwem i została opromieniona blaskiem zmartwychwstania.
Nabożeństwo wielkopiątkowe rozpoczyna się liturgią słowa, w której naczelne miejsce zajmuje opis Męki Pańskiej według św. Jana. Po homilii następuje wyjątkowo uroczysta modlitwa powszechna, w której staramy się nie zapomnieć o nikim, bo wszystkich obmyła Krew Chrystusa przelana na krzyżu. Punktem szczytowym całej liturgii jest adoracja Krzyża i wspólna Komunia św. Zgodnie ze zwyczajem na zakończenie, eucharystyczne Ciało Chrystusa, które na zawsze pozostanie gwarancją naszego zmartwychwstania, a w tym samym naszego wyzwolenia z niewoli grzechu i śmierci, zostaje uroczyście przeniesione do adoracji do Grobu Pańskiego

« 1 z 2 »

WIELKA SOBOTA

Rozpoczynamy dziś uroczysty obchód Wielkiej Nocy – Paschy naszego Pana, Jego przejścia ze śmierci do życia. Tę Noc rozświetla Zmartwychwstały Chrystus, Słońce sprawiedliwości, Pan Życia i śmierci.

Uroczystości, w których za chwilę będziemy uczestniczyć, stanowią centralny moment tajemnicy paschalnej. Dzisiaj bowiem dopełnia się wszystko, co rozważaliśmy i przeżywaliśmy w Wielki Czwartek i Wielki Piątek.

Już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa przygotowanie do święta Zmartwychwstania koncentrowało się wokół czuwania na modlitwach, śpiewach i słuchaniu Słowa Bożego. Pierwsi chrześcijanie rozumieli że nasze życie jest oczekiwaniem na powtórne przyjście Pana. Dlatego obchodząc i wspominając pierwsze przyjście Jezusa, zakończone śmiercią i zmartwychwstaniem, wyczekiwali jednocześnie Jego powtórnego przyjścia, które im zapowiedział. Głosili Jego śmierć, wyznawali Jego Zmartwychwstanie, oczekując aż przyjdzie w chwale.

To samo czynimy dzisiaj i my, pragnąc głębiej pojąć zasadniczy sens wielkich tajemnic naszej wiary, naszego życia teraźniejszego i przyszłego.

To nasze dzisiejsze modlitewne czuwanie, będzie drogą wiodącą w kierunku fundamentów chrześcijaństwa – do Chrystusa, który jako pierwszy przeszedł ze śmierci do życia. Do Chrystusa, który jest światłem wiodącym ku życiu w chwale. Do Jezusa Chrystusa, który na chrzcie świętym dał nam nowe życie, a w Eucharystii jest dla nas nieustannie źródłem tego nowego życia.

Dzisiejsza Liturgia będzie się składać z następujących części: Na początku odbędzie się obrzęd światła. Na zewnątrz kościoła zostanie poświęcony ogień, od którego zostanie zapalony paschał – świeca symbolizująca Chrystusa Zmartwychwstałego.

Następnie w nastroju radości przejdziemy do Liturgii Słowa Bożego, podczas której rozważać będziemy prawdy o Zmartwychwstaniu, wielkie dzieła, jakich Bóg dokonuje w dziejach ludzkości.

W odpowiedzi na Słowo Boże, przejęci pragnieniem, aby i nasze życie włączyło się w wielkie plany Boże i służyło ich wypełnieniu, odnowimy przyrzeczenia złożone niegdyś na naszym chrzcie.

Zakończymy nasze czuwanie udziałem w Liturgii Eucharystii, przyjmując Komunię świętą, łączącą nas ostatecznie ze Zmartwychwstałym Jezusem Chrystusem.

« 1 z 3 »

 WIELKANOC

Uroczysta procesja Rezurekcyjna o godzinie 6.00 rano rozpoczęła nasze radosne świętowanie Zmartwychwstania Pańskiego.

« 1 z 2 »